It's a question of trust ...

Rozmawiałam ostatnio ze znajomym, który prowadzi bloga w imieniu jednej z firm. Blog z kategorii uroda i kosmetyki, choć mechanizm, który chcę Wam dzisiaj pokazać funkcjonuje niezależnie od tematyki. Owa firma, rzecz jasna, zajmuje się m. in. sprzedażą tych kosmetyków. Blog prowadzony jest naprawdę rzetelnie. Co najmniej 3 wpisy w tygodniu. Żadna grafomania, lecz porządnie i zrozumiale po polsku. Profesjonalne zdjęcia, rzadko na białym lub przypadkowym tle, ale zazwyczaj w formie, jak to lubię nazywać, "martwej natury", czyli entourage, który nadaje odpowiedni klimat i kieruje czytelnika ku myśli wiodącej notki. Widać, że ktoś włożył wysiłek w ich przygotowanie, zrobienie i zretuszowanie. Sama treść też nie budzi zastrzeżeń, a raczej zainteresowanie. Wpisy poruszają tematy mocno na czasie. Opisują ciekawostki. Rzetelnie przedstawiają zagadnienia teoretyczne. I wisienka na torcie: testy kosmetyków. Na potrzeby bloga kilka (!) testerek sprawdza działanie produktów i opisuje ich plusy i minusy (wszelakie ... począwszy od opakowania i zapachu, poprzez skuteczność, a kończąc na ogólnym wrażeniu). Poziom bloga ... zupełnie bez porównania (graficznie i merytorycznie) z trylionem innych blogów kosmetycznych, na których dziewczyny (choć spotkałam także męskie blogi kosmetyczne .... (sic!)), marząc o wielkiej sławie i występie w reklamie, opisują próbki (!), które dostały od różnych firm, do których wcześniej rozesłały zylion maili z propozycją współpracy. Niektóre firmy, naiwnie licząc na nagły wzrost obrotów, łapią haczyk. Efekt: na blogu pojawia się recenzja, w 99% przypadków pozytywna (bo jak można zjechać firmę, która coś wysłała w gratisie), okraszona zdjęciami z telefonu, ze znakiem graficznym w postaci dającego po oczach różówo-żarówiastego adresu www. Najlepiej jeszcze jak na zdjęciach pojawia się ręka autorki trzymająca dany produkt. Wtedy mamy dowód, że produkt na pewno testowała. Milczeniem pomijam poziom języka, podstawowe błędy ortograficzne i interpunkcyjne. Ogólny zamysł bloga: testuję wszystko, co popadnie. Brak jakiegoś pomysłu na jego strukturę i tematykę. Jednym słowem: mydło i powidło. Ale .... pod mierną notką ... 30 komentarzy, liczne grono obserwatorów, rozbuchany fan page. Tymczasem, wspomniany wyżej blog firmowy, pomimo naprawdę pokaźnej liczby czytelników (statystyki raczej nie kłamią), nie zaskakuje licznym gronem fejsbukowych fanów i nie może się pochwalić dziesiątkami komentarzy. Moje pytanie: 'O co kaman?'

Ów znajomy szybko rozwiał moje wątpliwości. Blog jako firmowy budzi mniejsze zaufanie czytelników. Zaglądają, ale nie lajkują, nie komentują i z przymrużeniem oka czytają wszystkie peany na temat danego produktu. Traktują go raczej jak źródło informacji. Czytają tak jak onet czy codzienną prasę. W ich rozumieniu głównym celem firmy jest przecież sprzedaż produktów. To zatem oczywiste, że recenzje będą w większości pozytywne, a ich dobór nie jest przypadkowy, itp itd.

A ja się pytam, czym to się różni od zwykłej dziewczyny, która dostaje produkty w gratisie. Jeśli napisze negatywną opinię, to przecież więcej nic jej nie przyślą. Inne firmy też odmówią współpracy. Tylko, że w przypadku takiego osobistego bloga, to często kwestia wirtualnego życia i śmierci, a dla owej firmy, to wyłącznie jedna z form promocji siebie i swoich produktów. Jeśli opis produktu nie zostanie przygotowany rzetelnie, a na jego podstawie x klientek kupi produkt, a potem z przerażeniem będą patrzeć w lustro na swoje włosy bądź to, co z nich zostało, to nie dość, że więcej produktu nie kupią, ale z pewnością sam sklep będą omijać szerokim łukiem. Gdzie więc miejsce na brak rzetelności i stronniczość?

Nie zrozumcie mnie źle. Nie potępiam nikogo, a zwłaszcza tego miliona dziewczyn, które prowadzą swoje małe urodowe blogi. To ich pomysł, ich decyzja, ich wizja i w końcu ich blogi. Przecież nikt nie każe mi na nie zaglądać. Zastanawiał mnie raczej sam mechanizm opisany powyżej i ten brak zaufania do firmowego bloga. Moje myśli powędrowały od razu do mojego gałązkowego wirtualnego kąta. Czy czeka mnie to samo? Czy czytelnicy przestaną zaglądać? Czy uwierzą w nasze historie? Czy zainteresują się stylizacjami? A może pomyślą: "No tak, ma teraz sklep, to pewnie będzie promowała to, co ma w ofercie" .... Strach mnie wprawdzie nie obleciał, ale zrobiło mi się trochę smutno na myśl o tym, że blog mógłby budzić takie negatywne emocje. I choć od samego początku miał być i nadal pozostaje formą pamiątki, zapisu dzieciństwa Gałązeczki, to w zamyśle chciałam również uczynić go źródłem inspiracji dla innych. Nie tylko modowych, choć to u nas przeważa. Także wnętrzarskich, zabawkowo-edukacyjnych, wycieczkowych. Pomysłów na wpisy nigdy mi nie brakuje, ale czas działa zawsze na moją niekorzyść. Stąd nie jestem w stanie pokazać wszystkiego, co siedzi mi w głowie. Obiecuję sobie od dawna, że pokażę Wam naszą biblioteczkę, nasz (ciągle niedokończony) dom, że pokażę, gdzie jeździmy w wolnym czasie, co jemy, itp itd. Mam nadzieję, że ten rok pozwoli mi w końcu na poruszenie tych wszystkich tematów.

Nic jednak nie zmieni faktu, że blog pozostanie związany ze sklepem i showroomem. Dlatego będą pojawiać się na nim wpisy dotyczące bieżących kolekcji, promocji, wyprzedaży, ciekawych eventów, które planuję. Będą, bo to wszystko to również część gałązkowego świata. Nie traktujcie ich proszę jak czystej reklamy. Chciałabym raczej, żeby były dla Was inspiracją! Wszystko bowiem co pokazuję i co oferuję w showroomie i sklepie online jest takie jak ja. Taką estetykę kupuję całkowicie. Z kolekcji wybieram to, co jakoś chwyta mnie ze serce, co sama chciałabym nosić lub założyć Gałązeczce, co wiem, że się spodoba innym. I choć jestem trochę jak ten blog firmowy z przytoczonej wyżej historii, to przecież wiem, że naciąganie innych na zakup na przykład czegoś, na czym zarabiam najwięcej byłoby bardzo krótkowzroczne. Taki brak szczerości wobec Was wróciłby do mnie jak bumerang, kosząc po drodze wszystko, co dla mnie ważne ... wiarygodność mojego bloga, Wasze zainteresowanie, zostawione w pośpiechu miłe słowo i sklep, z którym przecież wiążę swoją przyszłość. Zbyt dużo na tej szali, by podjąć takie ryzyko.

I na koniec, tak żeby moje słowa nie wydały się Wam tylko czczym gadaniem, przedstawiam Wam stylizację w 100% sieciówkową. Żadnej z tych rzeczy nie znajdziecie w sklepie ani w showroomie, ani teraz ani .... no chyba, że dogadam się z ZARĄ i H&M. Wtedy jednak z pewnością nie będę miała czasu na pisanie bloga;)

Sieciówkowa stylizacja Gałązeczki od stóp do głów:

dresowe spodnie - H&M ( uwielbiam ich mleczny melanż, tylko u nich widziałach taki odcień tkaniny!)

sweter i jeansowa koszula - KappAhl

szal - mamy (TATUUM)

czapka i buty - wyprzedaże w ZARZE

Głęboko wierzę, że prawdziwy sukces można odnieść tylko zostając blisko siebie, tego, co prawdziwe i szczere. Obym mogła tego doświadczyć! I taki paragon mi się kiedyś marzy .... (ten na zdjęciu oczywiści nabity przez Gałązeczkę;)))